HISTORIA O PŁACZĄCYM WIELBŁĄDZIE

The story of the weeping camel

reżyser: Bymbasuren Davaa, Luigi Falorni

dokument, Niemcy, 2003, 87 min.

Na pustynię Gobi w południowej Mongolii zawitała wiosna. Czteropokoleniowa rodzina koczowniczych pasterzy asystuje przy narodzinach wielbłądów w swoim stadzie. Jeden poród ma wyjątkowo ciężki przebieg i dopiero dzięki pomocy ludzi na świat przychodzi maleństwo o białym, niezwykle rzadko spotykanym umaszczeniu.

Niestety, wycieńczona wielbłądzica odrzuca swoje dziecko, które - pozbawione pokarmu i ciepła - ma coraz mniejszą szansę na przeżycie. Wreszcie opiekunowie stada sięgają po ostatnią deskę ratunku i postanawiają sprowadzić z odległej wioski grajka. Jak się okazuje, grana przez niego tradycyjna melodia ma niezwykłą moc. Mięknie serce wielbłądziej mamy, a z jej oczu płyną łzy. Zaczyna się opiekować swoim maleństwem, które teraz już do woli może sycić się pokarmem.

Zaletą filmu jest nie tylko wzruszająca historia, ale także ciekawe spojrzenie na mało znany świat tradycji i wierzeń koczowniczych ludów z pustyni Gobi. Widzowie poznają pradawne legendy, jak np. tę o porożu wielbłądów, które bogowie dali im dawno temu, ale zwierzęta pożyczyły je jeleniom i już nigdy nie odzyskały. Podobno dlatego do dziś wpatrują się w dal smutnym wzrokiem... "Historia o płaczącym wielbłądzie" to także opowieść o nierozerwalnym związku światów ludzi i zwierząt, o uczuciach i odpowiedzialności, o naturze i wkraczającej w nią cywilizacji.

"Historia o płaczącym wielbłądzie" była w ubiegłym roku nominowana do Oscara za najlepszy dokument pełnometrażowy. Film zdobył też wiele prestiżowych nagród, m.in. na festiwalach w Karlovych Varach, San Francisco, Miami i Buenos Aires.


HISTORIA O PŁACZĄCYM WIELBŁĄDZIE - ZA KULISAMI

Twórcy filmu:

Luigi Falorni - Urodzony w 1971 roku włoski producent I reżyser, absolwent szkoły filmowej we Florencji i wydziału filmów dokumentalnych szkoły filmowej w Monachium. "Historia o płaczącym wielbłądzie" to jego film dyplomowy i zarazem największy sukces. Mimo iż dopiero rozpoczyna karierę, jest już uznanym twórcą, czego dowodem jest przyznanie mu w 2001 roku nagrody German Television Award za najlepszy dokument (za film "Klein, schnell und auber Kontrolle").

Byambasuren Davaa - Urodziła się w 1971 roku w Mongolii. Choć przyszła na świat w mieście, to jej rodzina tradycyjnie zajmowała się koczownictwem. Pracowała jako spikerka i asystentka producenta w mongolskiej telewizji publicznej. Studiowała też prawo na uniwersytecie w Ułan-bator, które rzuciła na rzecz Mongolskiej Szkoły Filmowej. Studiując w Monachium, poznała Luigiego Falorniego i zrealizowała z nim "Historię o płaczącym wielbłądzie".

Ambicją reżyserów było pokazanie prawdziwego życia tak realistycznie, jak tylko się da. Ulubiona maksyma Luigiego Falorniego brzmi: "pokazać w filmie jak pachnie róża".

Niestety problemem okazało się znalezienie wielopokoleniowej rodziny mieszkającej razem. Ze względu na klimat panujący ostatnio w Mongolii, wiele rodzin musiało się rozdzielić, by łatwiej znaleźć pożywienie. Ekipa musiała poprosić o pomoc w poszukiwaniach gubernatora Południowej Gobi. W efekcie w filmie występują prawdziwi pasterze mieszkający na co dzień na Pustyni Gobi.

Film powstawał w trudnych, surowych warunkach. Wiatr wiał z prędkością 150 km/h, a temperatury spadały o 30 stopni w ciągu jednej nocy. Ale ekipa miała niebywałe szczęście - udało się zarejestrować narodziny niezwykle rzadko spotykanego białego wielbłąda.

Wielbłądy są zwierzętami, które zdołały świetnie przystosować się do skrajnie trudnych warunków. Potrafią przejść 160 kilometrów bez wody. Ale gdy są spragnione, mogą wypić nawet 135 litrów wody w ciągu 13 minut. Wbrew temu, co powszechnie się uważa, wielbłądy nie przechowują w garbach wody, a tłuszcz gromadzony podczas jedzenia. Jedno zwierzę może przechowywać nawet 36 kilogramów tłuszczu. Zostały udomowione 3500 lat temu i od tej pory wiernie służą ludziom, stając się nie raz ich prawdziwymi przyjaciółmi.

NAJWAŻNIEJSZE ZDOBYTE NAGRODY:
- Nominacja do Oscara dla Najlepszego Dokumentu Pełnometrażowego w 2004 roku
- Nagroda Publiczności na Festiwalu w Karlovych Varach w 2004 roku
- Nagroda FIPRESCI (nagroda jury) na 47. Festiwalu Filmowym w San Francisco w 2004 roku
- Nagroda Grand Jury dla najlepszego filmu dokumentalnego na Międzynarodowym Festiwalu Filmów w Miami w 2004 roku
- Nagrody Jury i Publiczności na Międzynarodowym Festiwalu Filmów w Buenos Aires w 2004 roku

Najbliższe emisje

Reklama