GAUGUIN - WILK NA WOLNOŚCI

reżyser: Sylvie Ros

film dokumentalny, Francja, 1998, 51 min.

Portret słynnego francuskiego malarza, Paula Gauguin.

Paul Gauguin urodził się w 1848 roku w Paryżu. Jego matka była wnuczką Peruwiańczyka, co artysta lubił podkreślać. Kiedy był dzieckiem spędził kilka lat w Limie. Po ukończeniu edukacji najpierw pracował w firmie handlowej, a potem, jako finansista (na giełdzie, na której pracował do jej zamknięcia 1882 roku). Zarabiał wtedy wystarczająco dużo pieniędzy, aby prowadzić wygodne życie. Ożenił się z Dunką Mette Gad.

Pasjonował się sztuką. W wolnym czasie malował. Początkowo identyfikował się z impresjonistami, ale zrażony atmosferą, jaka panowała w tym środowisku, odłączył się od nich, aby prowadzić własne artystyczne poszukiwania. Pod koniec lat osiemdziesiątych był już uznanym artystą. W międzyczasie zainteresował się także rzeźbą.

W 1886 roku osiedlił się w bretońskiej miejscowości Pont - Aven, gdzie dołączyli do niego jego uczniowie. Wspólnie dali początek trendowi malarskiemu zwanemu właśnie "Pont - Aven". Zachwycony wiejskimi pejzażami i małymi miasteczkami okolicy, w której mieszkał, Gauguin malował wieśniaków, zwierzęta i sceny z życia prowincji.

Problemy finansowe sprawiły, że postanowił wyjechał do Panamy. Po wielu przygodach, w końcu trafił na Martynikę. Od lat pociągały go egzotyczne kraje. Marzył o szczęśliwej krainie pełnej "dobrych dzikusów" - takiej, jakie opisywano w osiemnastowiecznych opowiadań o utopijnych społeczeństwach. Podczas pobytu w dalekich krajach jego paleta zmieniła się - kolory stały się bardziej intensywne. Miało to duży wpływ na jego twórczość po powrocie do ojczyzny.

W późniejszym okresie Gauguin spędził pewien czas na Południu Francji, gdzie pracował wspólnie z Van Goghiem. Jednak między artystami nie układało się najlepiej: dawny finansista z trudem znosił egzaltowany charakter kolegi. Podczas jednej z kłótni Van Gogh odciął sobie ucho.

Gauguin powrócił do Bretanii, a w 1891 roku zdecydował się wyjechać na Tahiti. Francuskie władze powierzyły mu zadanie utrwalania na płótnie miejscowych zwyczajów i egzotycznych pejzaży. W szczególny sposób Gauguin interesował się twarzami tubylców. Jego styl wciąż ewoluował oddalając się coraz bardziej od naturalizmu.

Po pewnym czasie malarz powrócił do Francji, gdzie wystawił najnowsze prace. Spotkało je dość chłodne przyjęcie.

W 1895 roku po raz drugi udał się na Tahiti. Problemy osobiste, zdrowotne i finansowe nasiliły ogarniające artystę przygnębienie. Ostatnie lata życia spędził w samotności na wyspie Atuona, na Markizach.

Zmarł w 1903 roku. Pozostawił po sobie dorobek, który miał duży wpływ na malarzy XX wieku - zwłaszcza na kubistów.

Najbliższe emisje

Reklama