Galeria

  • BYĆ CLAUDIĄ CARDINALE
  • BYĆ CLAUDIĄ CARDINALE
  • BYĆ CLAUDIĄ CARDINALE
  • BYĆ CLAUDIĄ CARDINALE

 

BYĆ CLAUDIĄ CARDINALE

Essere Claudia Cardinale

reżyser: Stefano Mordini

film dokumentalny, Włochy, 2005, 52 min.

"Ma uśmiech, który odbiera mowę" - Lucherini. "Nieskazitelna kobieta" - Maselli. Te słowa tylko w części opisują najbardziej tajemniczą kobietę włoskiego kina.

Być Claudią Cardinale to marzenie wielu osób. Urodziła się w 1938 roku w Tunisie w rodzinie włoskich emigrantów. W wieku 18 lat zdobyła tytuł "Najpiękniejszej Włoszki w Tunezji". Później rozpoczęła studia aktorskie w Rzymie w Centro Sperimentale. Reżyserzy szybko zauważyli jej niespotykaną urodę, a role wręcz się posypały. "Oni wszyscy wydawali mi się szaleni. Zastanawiałam się, czego chcą ode mnie? Byłam dzika, nie mówiłam dużo, a oni jeszcze prosili mnie, bym zagrała w filmie" - mówi. Już po debiucie kinowym w 1958 roku ("Goha") stała się ulubienicą Włochów. Jedne z pierwszych i ważniejszych filmów pięknej C.C., jak mówią o niej Francuzi, to "Samotność", "Lampart", "Dziewczyna z walizką" czy "Osiem i pół", gdzie zagrała u boku Marcello Mastroianniego. Monicelli, Bolognini, Fellini, Visconti, Comencini, Ferreri, Maselli, Zurlini, Leone, Squitieri, Lelouch, Edwards - to tylko kilka nazwisk z wielu reżyserów, z którymi współpracowała. Występuje w filmach od lat 60-tych do dzisiaj i ciągle jest gotowa na nowe wyzwania aktorskie. Odebrała dwie nagrody honorowe za całokształt twórczości - Złotego Lwa na MFF w Wenecji w 1993 roku i Złotego Niedźwiedzia w Berlinie w 2002 roku. "Kino uratowało moje życie" - mówi dzisiaj.

Najbliższe emisje

Reklama