Ukryty wymiar. Fraktale

Fraktale są wszędzie. Ich nieregularne kształty można znaleźć w formacjach chmur i koronach drzew, w kwiatach brokuł, pofałdowanych pasmach górskich, a nawet w ludzkim sercu. Jakie reguły rządzą geometrią fraktalną?

Fraktale, inaczej obiekty samopodobne, to nie tylko ładne obrazki. Od stuleci były poza granicami matematycznego zrozumienia. Dziś naukowcy zaczynają dotykać tego zdumiewającego zjawiska. Ich odkrycia pozwalają głębiej zrozumieć naturę, stymulują nowe trendy w nauce, medycynie, sztukach artystycznych, ekologii, a nawet w modzie.

"Fractus" po łacinie znaczy nieregularny. Benoit Mandelbrot, matematyk, który pierwszy użył słowa "fraktale", mówi: "Potrzeba było indywidualizmu z silną awersją do autorytetu, by sprzeciwić się ogólnie przyjętemu poglądowi, że natura wykracza poza granice matematyki". W dokumencie zostali pokazani filmowcy, projektanci mody, fizycy i badacze, którzy inspirują się geometrią fraktalną. W Toronto fizyk Peter Burns opracowuje matematyczny model układu krwionośnego człowieka, aby móc diagnozować nowotwory w najwcześniejszym ich stadium. W Bostonie kardiolog Ary Goldenberg odkrył, że w przeciwieństwie do setek lat naukowej wiedzy, tętno zdrowego człowieka jest zmienne. Może pewnego dnia pomóc to lekarzom przewidzieć atak serca zanim on nastąpi.