Programy dokumentalne
CIESZ SIĘ BIEDĄ!
Sytuacja w Demokratycznej Republice Konga w przekazach prasowych bywa najczęściej określana jako piekło na ziemi. To słowa nie na wyrost - w toczącej się tam od 1996 roku wojnie domowej zginęło około 3 milionów ludzi.
Kraj przez kilka lat był pogrążony w totalnej anarchii, walczyły ze sobą siły rządowe i lokalne partyzantki. Kongo było także regularnie atakowane przez sąsiadów mających apetyt na jego bogactwa naturalne. Walczący nie cofali się przed niczym - masowe gwałty, kanibalizm, tortury i porwania były na porządku dziennym. Ostatnie parę lat to próba przywrócenia kruchego pokoju, który wciąż wisi na włosku. W Kongu stacjonują dziś siły ONZ, które rozdzielają zwaśnione strony. Do takiego kraju na dwa lata trafił młody dziennikarz z Holandii Renzo Martens. Żył wśród lokalnej społeczności i rejestrował kamerą życie po konflikcie, którego potworność przerasta wszelkie wyobrażenia.Młody idealista obserwował, jak w praktyce wygląda idea niesienia przez świat pomocy takim regionom. Szybko odkrył, że w interesie wielu organizacji, zarówno finansowych, jak i charytatywnych, jest... utrzymywanie tam biedy. Bank Światowy co prawda udziela Kongu pożyczki, ale pomoc uzależnia od zgody tamtejszego rządu na wydobywanie diamentów przez międzynarodowe korporacje. Zysk zostaje w kieszeniach przedsiębiorców z Europy. Organizacje humanitarne rozdają żywność, ale równocześnie utrzymują armię urzędników i mnożą koszty administracyjne: 70-90% ich budżetów pochłania samo organizowanie pomocy. Podobnie jest z siłami ONZ. Jaką rolę w środku afrykańskiej dżungli mogą spełniać niemówiący po angielsku Pakistańczycy? Biali farmerzy tworzą gigantyczne plantacje, gdzie robotnicy zarabiają pół dolara na trzy dni. Pracując ponad siły przez wiele lat, nie są w stanie zapewnić pożywienia swoim dzieciom, które umierają na ich oczach. Najbardziej szokująca jest postawa Lekarzy bez Granic - w filmie pada sugestia, że oni również czerpią materialne korzyści z pracy w regionie, gdzie życie ludzkie nie ma żadnej ceny. Zarabiają na tym także fotoreporterzy, a dzienniki z całego świata chętnie płacą za zdjęcia trupów lub zgwałconych kobiet.
Młody Holender postanawia nie siedzieć z założonymi rękami. Zachęca młodych Afrykańczyków do fotografowania otaczającego ich świata, zwłaszcza jego mrocznych stron (wszak na tym można najlepiej zarobić...). Montuje w środku dżungli neon z napisem "Ciesz się biedą!". Stara się przyciągnąć uwagę mediów. Z biegiem czasu jego działania stają się coraz bardziej niejednoznaczne, powstają wątpliwości, czy on sam, coraz wyraźniej pozując na Klausa Kinskiego z Fitzcarraldo, pod pozorem niesienia pomocy nie chce zaspokoić swojego narcystycznego ego.
Film był pokazywany na IDFA 2008 (film otwarcia), Thessaloniki DFF 2009, Hot Docs Toronto FF 2009 oraz PLANETE DOC REVIEW 2009.
KOMENTARZE
bardzo dobra pozycja , szczególnie w tym czasie, gdy u większości oglądających przynajmniej w Polsce, pamiętne jeszcze są szaleństwa świątecznych wydatków i noworocznych zabaw. Ciesz się biedą to absolutna kwintesencja hipokryzji możnych tego świata. To pokazanie jawnej eksterminacji Afrykanów i buta białych.
A tak z ciekawośći, czy cofnięto tą międzynarodową akredytację dziennikarską występującemu w roli głównej Holendrowi?
Dokument zwrócił uwagę na bardzo ważną kwestie której zapewne sami doświadczamy (ile razy zdarzyło się nam przeznaczać pieniądze na dobry cel a poszły do prywatnej kieszenie?
Zapewne sporo.) Według mnie osoba Renzo Martensa zasługuje za na pochwałę: za brak lęku przed zaatakowaniem wielkich organizacji oraz za odważne pytania. Ale czy tak jak czytamy w opisie powyżej nie robi tego dla własnej sławy? W dokumencie sam przygnał się do próżności ale ja wieże w jego dobre serce.
Ps
Myślę, że cofnięcie akredytacji młodemu holendrowi było by kolejnym zamachem na wolność słowa.
Pozdrawiam,
Aleks
wawa
Jak dalece jestesmy hipokrytami, tak my jestesmy. Mam dwoch synow, mlodszy nie skonczyl roku, ogladajac cierpienie tych dzieci mialem lzy w oczach, ale nawet gdybym pekl nie jestem w stanie im pomoc, ciesze sie tylko, iz moje dzieci nie sa glodne, moj konsumpcjonizm przeraza mnie. Po prostu nie dopuszczamy tej tragedii do swiadomosci i to jest najgorsze, w czyims interesie - jak widac - lezy utrzymywanie tego stanu rzeczy, sam Renzo powiedzial iz my w europie chcemy miec tanie kakao, tanie inne produkty i farmerzy wykorzystuja tamtejsze spoleczenstwo. No bo kto chce placic wiecej.
Co do pomocy, nawet gdybym mogl, to pomoc ktorym? komu? dzieciom? dla wszystkich nie starczy, kto ma wybierac to dziecko sie nasyci - moze przyzyje, moze nie - a tamto skona z glodu, rodzicom pomagac? to sa trudniejsze wybory niz nam sie wydaje, jestem wstrzasniety
to co innego, niz obejzec podczas kolacji w wiadomosciach jako News dnia, o tym, iz jest zle, iz trzeba pomoc.
ten dokument zdrowo mna wstrzsnal teraz inaczej patrze na wyrzucanie jedzenia, ale dalej jestem w impasie bo nie zabardzo wiem jak pomoc tym ludziom, dodatkowo nie zabardzo mam sie czym dzielic
i mysle ze bede zyl z ta swiadomoscia do konca zycia, po pewnym czasie ucisze w glowie te obrazy i bede dalej hipokryta
Oby zrobił więcej dobrego niż złego
Warszawa
"Narcystyczne Ego" ??? A niech będzie, a niech ma ! Próżność... dobre serce...wszystko można zaakceptować jako maleńki, super niski koszt podania informacji które otrzymaliśmy!
Jako mini koszt wstrząsu któremu dzięki tej publikacji ulegamy!
Tylko co z tego?
Jak ominąć "interesy" i faktycznie udzielić pomocy?
kościół jest bogaty i ma wpływy niech pomaga bez żadnych kosztów własnych a i ja wesprę z chęcią
