Dokument. Albert Schweitzer. Człowiek zwany świętym

Albert Schweitzer. Człowiek zwany świętym

Prasa nazywała go "największym człowiekiem świata", kiedy w 1952 roku odbierał Pokojową Nagrodę Nobla. Albert Schweitzer poświęcił karierę medyczną i muzyczną, aby nieść pomoc chorym w założonym przez siebie szpitalu. Oto opowieść o tym "współczesnym świętym", a zarazem przypomnienie jego myśli i dorobku, które dzisiaj wydają się ważniejsze niż kiedykolwiek.

Urodził się w 1875 roku w Alzacji. Gruntownie wykształcony, przejawiał nieprzebrany talent w wielu dziedzinach - jako lekarz, teolog, filozof, muzyk i muzykolog. W 1913 roku, mając już za sobą doktorat z filozofii, habilitację z teologii i studia medyczne, Schweitzer udał się do Afryki, gdzie wraz z żoną założył szpital w Lambaréné w dzisiejszym Gabonie.
Był zdeklarowanym pacyfistą i twórcą etycznej idei poszanowania życia. Sprzeciwiał się krzywdzeniu ludzi, jak i wszystkich innych żywych stworzeń. "Dopóki człowiek nie obejmie współczuciem wszystkich żywych stworzeń, dopóty on sam nie będzie mógł żyć w pokoju" - zwykł mawiać. Po II wojnie światowej dał się poznać jako krytyk broni atomowej, a jego poglądy zainspirowały także szereg ruchów ekologicznych. Międzynarodowe uznanie dla humanitarnej działalności wybitnego lekarza znalazło swoje potwierdzenie w Pokojowej Nagrodzie Nobla, którą odebrał w wieku 77 lat. Zmarł trzynaście lat później, wciąż pracując w swym afrykańskim szpitalu.
Film "Albert Schweitzer. Człowiek zwany świętym" stara się spojrzeć na postać Schweitzera poza ramy legendy, jaka otoczyła go już za życia. Twórcy dokumentu przybliżają nam losy człowieka, który z przeciętnego ucznia wyrósł na geniusza, czerpiącego inspirację dla swej pracy z natury i muzyki J. S. Bacha. Poznajemy też gorzką prawdę o kampanii oszczerstw, prowadzoną swego czasu przeciwko niemieckiemu lekarzowi przez CIA w odwecie za jego zdecydowaną antynuklearną postawę. Wreszcie także pod rozwagę poddane zostają poglądy Schweitzera, aktualne dziś bardziej, niż kiedykolwiek. Być może idea poszanowania życia jest w stanie wskazać ludzkości drogę w dobie zagrożenia terroryzmem, katastrof ekologicznych i ciągłych kryzysów.